วิธีทำเก้าอี้พับ: คู่มือ DIY + ตัวเลือกพลาสติก

การทำเก้าอี้พับที่บ้านเป็นโปรเจ็กต์ DIY เสมือนจริงที่ต้องใช้เครื่องมืองานไม้ขั้นพื้นฐาน ฮาร์ดแวร์จำนวนเล็กน้อย และความเข้าใจที่ชัดเจนเกี่ยวกับกลไกข้อต่อเดือยที่ทำให้ขายุบราบได้ เก้าอี้พับแบบทำเองที่ใช้งานได้จริงที่สุดจะใช้ขาโครงรูปตัว X สองตัวที่เชื่อมต่อกันด้วยเบาะผ้าหรือเบาะไม้ โดยมีจุดหมุนหรือสลักเดือยตัวเดียวในแต่ละด้าน ซึ่งช่วยให้โครงพับราบเรียบสนิทได้ภายในเวลาไม่ถึงสองวินาที หากคุณกำลังพิจารณาตัวเลือกสำเร็จรูปแทน ก เก้าอี้พับพลาสติก นำเสนอทางเลือกที่มีน้ำหนักเบา ทนทานต่อสภาพอากาศ และไม่ต้องบำรุงรักษาต่ำ ซึ่งเหมาะกับการใช้งานกลางแจ้ง ห้องครัว และในโรงงาน แต่คุณภาพการก่อสร้างจะแตกต่างกันไปอย่างมากตามเกรดและผู้ผลิต คู่มือนี้ครอบคลุมทั้งสองเรื่อง: การสร้างเก้าอี้พับไม้แบบทีละขั้นตอน และรายละเอียดแยกสิ่งที่แยกเก้าอี้พับพลาสติกคุณภาพดีออกจากเก้าอี้ราคาถูก

ทำความเข้าใจกลไกการพับก่อนสร้าง

เก้าอี้พับทุกตัว ไม่ว่าจะเป็นไม้ โลหะ หรือพลาสติก ทำงานบนกลไกพื้นฐาน 1 ใน 2 กลไก การเลือกไม้ที่เหมาะสมก่อนตัดไม้สักชิ้นจะตัดสินว่าเก้าอี้สตูลที่เสร็จแล้วนั้นแข็งแรง ปลอดภัย และพับเก็บง่ายอย่างแท้จริงหรือไม่

กลไก X-Frame (กรรไกร)

X-frame คือการออกแบบเก้าอี้พับที่พบมากที่สุด ขาสองคู่ไขว้กันที่จุดหมุนตรงกลางแต่ละข้างของเก้าอี้ เมื่อกดเบาะนั่ง ตัว X จะเปิดออกและขาจะกางออกไปในมุมที่มั่นคง โดยทั่วไป จากแนวตั้ง 15 ถึง 25 องศา . เมื่อยกเบาะขึ้น ตัว X จะปิดลงและขาจะพับเข้าหากัน การออกแบบนี้ใช้กลไกเรียบง่าย โดยต้องใช้สลักเดือยเพียงอันเดียวต่อด้าน และทำให้เก้าอี้พับมีความหนาประมาณ 35 ถึง 50 มม ขึ้นอยู่กับขนาดไม้

กลไก A-Frame (บานพับ)

การออกแบบโครงรูปตัว A ใช้ขาตั้งตรง 2 คู่ที่เชื่อมต่อกันที่ด้านบนด้วยบานพับ และเชื่อมต่อกันที่จุดด้านล่างด้วยเปลหามที่ล็อคมุมเปิด การออกแบบนี้มีความเสถียรมากกว่าภายใต้การรับน้ำหนักด้านข้างที่หนัก แต่จะพับได้น้อยกว่า X-frame โดยทั่วไปจะพบเห็นได้ในเก้าอี้พับมากกว่าเก้าอี้สตูล และฮาร์ดแวร์บานพับจะต้องได้รับการจัดอันดับสำหรับน้ำหนักที่ต้องการ—บานพับเปียโนในประเทศโดยทั่วไปจะได้รับการจัดอันดับที่ 20 ถึง 40 กก. ต่อคู่บานพับ ไม่เพียงพอสำหรับเก้าอี้ทำงานโดยไม่ต้องเพิ่มเป็นสองเท่า

สำหรับการสร้างครั้งแรก แนะนำให้ใช้กลไก X-frame อย่างยิ่ง : ชิ้นส่วนน้อยลง งานไม้ที่ง่ายขึ้น และช่วงพิกัดความเผื่อที่มากขึ้นสำหรับงานไม้ที่ตัดด้วยมือ

วัสดุและเครื่องมือที่จำเป็นสำหรับเก้าอี้พับไม้

เก้าอี้พับโครง X แบบมาตรฐานพร้อมเบาะนั่งผ้าต้องใช้วัสดุที่เรียบง่าย รายการต่อไปนี้ครอบคลุมเก้าอี้สตูลที่มีความสูงเบาะนั่งโดยประมาณ 450 มม —ความสูงของเก้าอี้มาตรฐานสำหรับใช้งานบนโต๊ะทำงานหรือเคาน์เตอร์ครัว

ไม้

• ขา 4 ชิ้น : 600 มม. × 35 มม. × 20 มม. ต่อชิ้น ตัดจากไม้เนื้อแข็ง (บีช โอ๊ค หรือขี้เถ้า) หรือไม้สนโครงสร้าง แนะนำให้ใช้ไม้เนื้อแข็ง เพราะจะยึดโบลต์เดือยไว้โดยไม่แยกออกจากกันภายใต้วงจรความเค้นซ้ำๆ หลีกเลี่ยงไม้เนื้ออ่อนที่มีความกว้างต่ำกว่า 30 มม. เนื่องจากไม้จะแยกออกจากรูเดือยเมื่อเวลาผ่านไป
• รางรองรับ 2 ที่นั่ง : 280 มม. × 35 มม. × 20 มม. เชื่อมต่อกับด้านบนของขาแต่ละคู่และทำหน้าที่เป็นจุดยึดเบาะนั่ง

ฮาร์ดแวร์

• สลักเกลียว M8 2 × ความยาว 60 มม. พร้อมแหวนรองและน็อตล็อคไนลอน หนึ่งอันต่อเดือย X-frame M8 คือเส้นผ่านศูนย์กลางการใช้งานจริงขั้นต่ำ M10 เหมาะสำหรับเก้าอี้ที่มีน้ำหนักเกิน 100 กก.
• สลักเกลียว M5 4 ×หรือสกรูไม้ สำหรับติดผ้ารองนั่งหรือแผงเบาะนั่งไม้เข้ากับรางรองรับ
• แผ่นรองยางหรือผ้าสักหลาด 4 อัน มีกาวในตัว เส้นผ่านศูนย์กลาง 25 มม. ป้องกันพื้นเป็นรอยและเพิ่มความมั่นคงบนพื้นผิวเรียบ

วัสดุที่นั่ง

• ผ้าใบหรือสายรัดสำหรับงานหนัก ประมาณ 300 มม. × 300 มม. สำหรับเบาะนั่งแบบสลิงผ้า ซึ่งเป็นตัวเลือกที่ง่ายที่สุด โดยไม่ต้องใช้แผงเบาะแบบแข็ง
• อีกทางหนึ่ง : แผงไม้อัดขนาด 280 มม. × 200 มม. × 18 มม. สำหรับที่นั่งแบบแข็งพร้อมโฟมเสริมและผ้าหุ้ม

เครื่องมือ

• เลื่อยมือหรือเลื่อยวงเดือนสำหรับตัดไม้ให้ยาว
• เจาะด้วยดอกสว่านขนาด 8 มม. และ 5 มม. (เส้นผ่านศูนย์กลางของสลักเกลียวที่เข้ากัน)
• ชุดประแจหรือบ็อกซ์สำหรับขันน็อตล็อคไนลอน
• กระดาษทราย (80 กรวดและ 120 กรวด) สำหรับตกแต่งขอบตัด
• ดินสอ สายวัด และสี่เหลี่ยมเพื่อการทำเครื่องหมายที่แม่นยำ

ทีละขั้นตอน: วิธีสร้างเก้าอี้พับ

ทำตามขั้นตอนเหล่านี้ตามลำดับ ขั้นตอนที่สำคัญที่สุดคือการวางตำแหน่งรูหมุน ซึ่งมีข้อผิดพลาดมากกว่านั้น 3 ถึง 4 มม ในตำแหน่งรูระหว่างขาทั้งสองข้างของ X-pair แต่ละคู่ จะทำให้โครงผูกหรือนั่งไม่เท่ากันเมื่อเปิดออก

1. ตัดท่อนไม้ทั้งหมดให้ยาว ใช้เลื่อยและเลื่อยสี่เหลี่ยม ตัดขาทั้งสี่ชิ้นให้มีขนาด 600 มม. และรางเบาะนั่งสองอันให้มีขนาด 280 มม. ทรายที่ตัดทั้งหมดลงท้ายด้วยกระดาษ 80 กรวดเพื่อขจัดเศษเสี้ยน จากนั้นตามด้วย 120 กรวดเพื่อให้งานเรียบเนียน ปัดมุมด้านล่างของขาแต่ละชิ้นเล็กน้อยเพื่อป้องกันไม่ให้พื้นเซาะเวลาลากเก้าอี้
2. ทำเครื่องหมายและเจาะรูเดือย นี่เป็นขั้นตอนที่สำคัญที่สุด วางขาสองชิ้นเคียงข้างกัน และทำเครื่องหมายตำแหน่งรูหมุนที่จุดกึ่งกลางของความยาวของขาแต่ละข้างพอดี โดยห่างจากปลายแต่ละด้าน 300 มม. รูที่ขาทั้งสองข้างของ X-pair แต่ละคู่จะต้องอยู่ในแนวเดียวกันอย่างสมบูรณ์ จับขาทั้งสองข้างเข้าด้วยกันแล้วเจาะทั้งสองข้างพร้อมกันด้วยดอกสว่านขนาด 8 มม. เพื่อรับประกันการวางแนว เจาะช้าๆ และใช้เศษไม้รองไว้ข้างใต้เพื่อป้องกันการฉีกขาดที่หน้าทางออก
3. เจาะรูยึดรางเบาะนั่ง ที่ปลายด้านบนของขาแต่ละชิ้น ให้เจาะรูขนาด 5 มม. โดยห่างจากปลาย 15 มม. โดยวางตรงกลางความกว้าง รูเหล่านี้จะใช้สำหรับยึดหรือขันรางเบาะนั่งเข้ากับด้านบนของโครงขา
4. ประกอบเอ็กซ์เฟรม วางขาข้างหนึ่งไว้บนพื้นผิวการทำงานของคุณ วางขาชิ้นที่สองพาดไว้ที่จุดหมุนเพื่อให้ทั้งสองชิ้นตัดกันที่จุดกึ่งกลาง และด้านบนและด้านล่างจะเรียงกันแบบสมมาตร ใส่สลักเกลียว M8 ผ่านทั้งสองรูโดยใช้แหวนรองในแต่ละด้าน (แหวนรองติดกับไม้ทั้งสองด้าน) จากนั้นร้อยเกลียวเข้ากับน็อตล็อคไนลอน ขันให้แน่นจนกว่าข้อต่อจะแนบสนิท แต่ขายังสามารถหมุนได้อย่างราบรื่น—การขันข้อต่อให้แน่นเกินไป การกระชับแน่นช่วยให้โยกเยกด้านข้างได้ ทำซ้ำสำหรับ X-frame ที่สอง
5. ติดรางที่นั่ง เปิด X-frame ทั้งสองไปที่มุมการทำงาน (ประมาณ 20 องศาจากแนวตั้ง ทำให้ฐานมั่นคงและมีความสูงของเบาะนั่งที่ดี) วางขนานกัน โดยให้ห่างกันประมาณ 250 มม. ติดรางเบาะหนึ่งอันพาดผ่านด้านบนของขาหน้าของเฟรมทั้งสอง และรางอีกอันพาดไว้ที่ด้านบนของขาหลัง โดยใช้สลักเกลียวหรือสกรู M5 ผ่านรูที่เจาะไว้ล่วงหน้า อย่าติดกาวข้อต่อเหล่านี้ —เก้าอี้ต้องงอเล็กน้อยขณะเปิดและปิด และข้อต่อที่ติดกาวอย่างแข็งจะแตกเมื่อรับน้ำหนัก
6. ติดเบาะนั่ง. สำหรับเบาะนั่งแบบมีสายรัดผ้า: ตัดผ้าใบหรือสายรัดเป็นขนาด 320 มม. × 320 มม. พับชายผ้า 20 มม. ไว้บนรางเบาะแต่ละอัน แล้วเย็บหรือขันสกรูผ่านชายเสื้อเข้ากับหน้าราง ดึงผ้าให้ตึงก่อนที่จะยึดรางที่สอง ผ้าหย่อนจะช่วยลดความสบายในการนั่งและภาระที่กระจุกตัวอยู่ที่จุดยึดจุดเดียว สำหรับที่นั่งไม้อัดแข็ง: ตัดเป็นขนาด 280 มม. × 220 มม. ขัดด้วยทราย หรืออาจคลุมด้วยโฟมและผ้า 20 มม. จากนั้นขันสกรูผ่านรูเทเปอร์เข้าไปในรางเบาะทั้งสองข้าง
7. ใช้รองพื้นและแผ่นรองฝ่าเท้า ขัดพื้นผิวภายนอกทั้งหมดด้วยกระดาษ 120 กรวด จากนั้นทาน้ำมันฮาร์ดแวกซ์ น้ำมันเดนนิช หรือวานิชภายนอก 2 ชั้นเพื่อความทนทานและกันน้ำ ให้เวลาในการรักษาเต็มที่ (โดยทั่วไป 24 ถึง 48 ชั่วโมง ระหว่างชั้นเคลือบขึ้นอยู่กับผลิตภัณฑ์) ติดแผ่นยางรองไว้กับพื้นขาทั้งสี่ข้างเมื่อพื้นผิวแห้งสนิทแล้ว
8. โหลดทดสอบก่อนใช้งาน ก่อนนั่งบนเก้าอี้ ให้วางสิ่งของที่มีน้ำหนักคงที่ไว้บนเบาะนั่งประมาณ 1.5 เท่าของน้ำหนักผู้ใช้ที่ต้องการ โดยวางวัตถุที่มีน้ำหนักไว้บนเบาะนั่งเป็นเวลา 10 นาที ตรวจสอบข้อต่อทั้งหมดเพื่อดูการเคลื่อนไหว การแตกร้าว หรือการหมุนของสลักเกลียว ขันฮาร์ดแวร์ที่ขยับให้แน่นอีกครั้ง

มิติข้อมูลหลัก: การหาสัดส่วนที่ถูกต้อง

ขนาดที่ระบุข้างต้นทำให้ได้เก้าอี้ที่เหมาะกับการใช้งานของผู้ใหญ่บนพื้นผิวการทำงานมาตรฐาน ปรับดังต่อไปนี้สำหรับการใช้งานที่แตกต่างกัน:

ข้อผิดพลาดทั่วไปในการสร้างและวิธีหลีกเลี่ยง

ผู้สร้างเก้าอี้สตูลครั้งแรกมักประสบปัญหาเดียวกันอย่างต่อเนื่อง การรู้ล่วงหน้าจะช่วยป้องกันไม้ที่สูญเปล่าและการสร้างใหม่ที่น่าหงุดหงิด:

• รูหมุนไม่ตรงแนว : หากรูหมุนไม่อยู่ในตำแหน่งเดียวกันบนขาทั้งสองข้างของ X-pair ขาข้างหนึ่งจะนั่งสูงกว่าอีกข้างหนึ่งเมื่อเปิดเก้าอี้ ทำให้เกิดโครงโยก เจาะขาทั้งสองข้างโดยยึดติดกันเสมอ อย่าเจาะทีละขา
• สลักเกลียวเดือยที่ขันแน่นเกินไป : สลักเกลียวที่ขันแน่นเกินไปจะบดทับเส้นใยไม้รอบๆ รูเมื่อเวลาผ่านไป ทำให้ข้อต่อคลายตัวหลังจากใช้งานไปสองสามสัปดาห์ ใช้น็อตล็อคไนลอนที่ขันให้แน่นเฉพาะจุดที่เดือยขยับโดยไม่ต้องขยับ โดยปกติแล้วการขันให้แน่นด้วยประแจบวกกับการหมุนหนึ่งในสี่นั้นถือว่าถูกต้อง
• รูหมุนชิดปลายขามากเกินไป : เจาะรูน้อยกว่า 40 มม. จากปลาย ไม้ที่มีความกว้าง 35 มม. จะสร้างไม้รอบๆ รูได้น้อยมาก ซึ่งจะแยกออกจากกันภายใต้น้ำหนักบรรทุก จุดเดือยควรอยู่ที่จุดกึ่งกลางของความยาวขาเสมอ
• ผ้าหุ้มเบาะไม่ดึงตึง : ผ้าที่หลวมจะหย่อนคล้อยภายใต้น้ำหนักบรรทุกและเน้นไปที่สิ่งยึดติดที่กึ่งกลางรางแทนที่จะกระจายไปทั่วความกว้างทั้งหมด ดึงผ้าให้แน่นก่อนยึดราวที่สอง และทดสอบโดยใช้มือกดลงให้แน่นก่อนนั่ง
• ใช้ไม้เขียวหรือไม้แห้ง : ไม้ที่ตัดใหม่หรือไม้ที่ไม่ได้ปรุงรสจะหดตัวเมื่อแห้ง ข้อต่อคลายตัวและทำให้โครงบิดเบี้ยว ควรใช้ไม้แห้งจากเตาเผาที่มีความชื้นอยู่ด้านล่างเสมอ 12% สำหรับการก่อสร้างเฟอร์นิเจอร์

เก้าอี้พับพลาสติก: สิ่งที่ต้องมองหาเมื่อซื้อ

เก้าอี้พับพลาสติกมีข้อดีที่เก้าอี้ไม้แบบทำเองไม่สามารถเทียบได้: โดยทั่วไปแล้ว เบาขึ้น 30 ถึง 50% (ส่วนใหญ่มีน้ำหนัก 1.2 ถึง 2.5 กก.) ทนต่อสภาพอากาศและความชื้นได้อย่างสมบูรณ์ และไม่จำเป็นต้องตกแต่งหรือบำรุงรักษา อย่างไรก็ตาม คุณภาพจะแตกต่างกันไปในแต่ละตลาด และเก้าอี้พลาสติกราคาถูกที่ไม่รองรับน้ำหนักบรรทุกอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บได้

โพรพิลีนกับโพลีเอทิลีนความหนาแน่นสูง (HDPE)

เก้าอี้พับพลาสติกส่วนใหญ่ทำจากโพลีโพรพีลีน (PP) หรือ HDPE โพรพิลีนเป็นวัสดุที่ต้องการ สำหรับการใช้งานที่นั่งในโครงสร้าง มีโมดูลัสดัดงอสูงกว่า HDPE (ประมาณ 1,500 ถึง 2,000 MPa เทียบกับ 800 ถึง 1,000 MPa สำหรับ HDPE) ซึ่งหมายความว่ามีความแข็งกว่าและเสียรูปน้อยลงภายใต้ภาระที่ต่อเนื่อง โพลีโพรพีลีนเสริมใยแก้ว ใช้ในเก้าอี้สตูลระดับพรีเมียม มีความแข็งแกร่งยิ่งขึ้นและสามารถรับน้ำหนักได้สูงสุดถึง 150 ถึง 200 กก เทียบกับ 100 ถึง 130 กก. สำหรับโพลีโพรพีลีนมาตรฐาน

บานพับและคุณภาพเดือย

จุดอ่อนที่สุดของเก้าอี้พับพลาสติกคือข้อต่อเดือย ในโมเดลราคาประหยัด เดือยคือหมุดพลาสติกบนพลาสติกธรรมดาๆ ที่จะมีรูปวงรีหลังจากการพับซ้ำหลายครั้ง ทำให้เกิดการโยกเยกด้านข้าง เก้าอี้สตูลที่มีคุณภาพใช้หมุดเดือยสเตนเลสสตีลที่กดลงในบูชไนลอนเสริมแรง หรือชุดเดือยไนลอนที่เติมด้วยแก้ว ซึ่งรักษาระดับความคลาดเคลื่อนได้อย่างใกล้ชิด รอบการพับและแฉนับพันครั้ง . เมื่อประเมินเก้าอี้ในร้านค้า ให้เปิดและปิดหลายๆ ครั้ง และตรวจสอบการเคลื่อนไหวด้านข้างของเดือย การเคลื่อนไหวใดๆ ในขั้นตอนนี้จะเพิ่มขึ้นตามการใช้งานเท่านั้น

ความหนาของเบาะนั่งและรูปแบบซี่โครง

แผงเบาะนั่งพลาสติกแบบบางและแบนที่ไม่มีโครงสร้างซี่โครงจะงอและอาจแตกร้าวตามน้ำหนักตัว เก้าอี้พับพลาสติกคุณภาพดีใช้เบาะนั่งแบบฉีดขึ้นรูปที่มีโครงสร้างด้านล่างเป็นยางหรือแบบรังผึ้ง ซึ่งจะเพิ่มความแข็งได้อย่างมากโดยไม่ต้องเพิ่มน้ำหนัก พื้นผิวที่นั่งควรมีความหนาของผนังขั้นต่ำที่ 4 ถึง 6 มม ในจุดที่บางที่สุด และซี่โครงด้านล่างควรมีขนาดอย่างน้อย ลึก 8 ถึง 12 มม เพื่อให้ต้านทานการดัดงอได้เพียงพอ

คุณสมบัติกันลื่นและการออกแบบเท้า

อุจจาระพลาสติกบนพื้นเรียบอาจเป็นอันตรายได้หากเท้าขาดการยึดเกาะที่เพียงพอ มองหาเก้าอี้ที่มีแผ่นยางรองเท้าหรือยางที่ขึ้นรูปร่วมบนพื้นผิวที่สัมผัสกับเท้า เก้าอี้สตูลระดับพรีเมียมบางรุ่นมีแถบยางจับพาดตลอดความกว้างของรางด้านล่าง ซึ่งจะช่วยกระจายพื้นที่สัมผัสและลดความเสี่ยงที่เก้าอี้จะเลื่อนไปบนกระเบื้องหรือคอนกรีตขัดเงาได้อย่างมาก

DIY เก้าอี้ไม้ กับ เก้าอี้พับพลาสติก แบบไหนที่เหมาะกับความต้องการของคุณ

ตัวเลือกทั้งสองมีข้อได้เปรียบที่แท้จริง ขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์การใช้งาน การเปรียบเทียบด้านล่างช่วยให้การตัดสินใจชัดเจนขึ้น:

สร้างของคุณเองถ้า คุณต้องการเก้าอี้สตูลที่มีขนาดตามขนาดที่ต้องการ เพลิดเพลินกับขั้นตอนงานฝีมือ ต้องการความสวยงามตามธรรมชาติ หรือต้องการเก้าอี้สตูลสำหรับงานหนักที่เกินกว่าตัวเลือกพลาสติกมาตรฐาน ซื้อเก้าอี้พับพลาสติกถ้า คุณต้องการมันทันที ต้องการใช้กลางแจ้งหรือในสภาพแวดล้อมที่เปียกชื้นโดยไม่ต้องบำรุงรักษา หรือต้องการเก้าอี้สตูลที่เหมือนกันหลายตัวในราคาประหยัดสำหรับงานกิจกรรมหรือพื้นที่จำกัดในการจัดเก็บ